Mahirap Magkasakit (2)
Ni Perry Calara
Lumabas na kami sa ospital pagkatapos 15 araw. Pero, babalik pa raw kami pagkatapos ng dalawang lingo.
Libo-libong pinaghirapang pera ang nauwi lamang sa mga sebisyo, gamot at doktor. Ngayon, napipilitan kaming pumunta sa Philippine Charity Sweepstakes Office (PCSO) para mamalimos. (Kung mayroon man diyang kakilala kayong tumutulong sa may sakit paki sabi naman sa amin).
Totoo nga, kung wala kang pera sa lipunang ito ipagkakait talaga ang teknolohiya, gamot, at serbisyo sa may mga sakit. Sino ba kasi ang nagbibigay ng karapatan sa mga doktor na sumingil ng napakamahal sa kanilang mga pasyente? Bakit napakamahal ng mga gamot?
Ah, naalala ko. Nasa kapitalistang lipunan nga pala tayo. Ang lahat ay umiikot sa tubo. Ang social services ay huling ibibigay sa mga mamamayan. Kung sino ang may-ari ng teknolohiya at karungan ay siyang tutubo ng malaki.
Sino ba ang nagimbento at lumikha ng mga teknolohiya at mga gamot na iyon. Papaano napunta ang teknohiyang ito sa kamay ng mga kapitalista? Hindi ba kasama ang ating mga ka-uri sa pagtuklas sa mga iyon? Ano, solo ang kapitalista na matuklasan ang mga iyon?
At naalala ko. Ang mga doktor sa isang kapitalista lipunan ay nagluwal ng sariling kapital para makapag-aral at magpakadalubhasa sa mga pamantasan. kaya ngayon, kinukuha nila ang tubo sa kanilang mga kaawa-awang pasyente.
Hindi ba puwedeng ang estado ang gumastos at magpaaral sa mga doktor ng lipunan ng sa gayon ay mura silang makapanggagamot?
Kung ang may ari ng mga teknolohiya at karunungan ang siyang tumutubo sa kawawang kalagayan ng mga pasyente sa lipunan, puwede bang ang estado ang mag-ari nito at ariin ng nakararami ang estado para maserbisyuhan nila ang kanilang uri.
Puwede ba nating gayahin ang Cuba na halos libre ang serbisyong pangkalusugan para sa mamamayan. Doon estado ang nagpapaaral sa mga doktor; sila rin ang may-ari ng teknolohiya at karunugnan. Mura doon ang magkasakit.
Kung makakapunta nga lang ang aming pasyente sa Cuba ay gagawin namin kaya lang parang kumplikado. Mas madali pa yata sa ngayon na mamalimos na lang muna sa PCSO.
Katulad ng nasabi ko sa aking nanay noong holyweek habang nasa ospital, “kapag hingingan ako ng revolutionary tax sa aming probinsya, doblehin ko ang bayad.” Ganoon na ako kagalit.
Sunday, April 19, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)


0 comments:
Post a Comment